حرف ها

بزرگی هر کس به میزان حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

سکوت بزرگترین موهبتی است که هر کس به سادگی در دامان آن قرار نمی گیرد، سکوت آرامش و بزرگی است. و کلام ناپخته عصیانی علیه خویش است .

من رازی داشتم که روزی با خودم عهد کرده بودم که دیگر سخنی از آن به میان نیاورم . حساب و کتاب سود و زیان کردم و آن را با کسی در میان گذاشتم که گمان داشتم همدلی اش شاید نفعی به من برساند که البته گمانی اشتباه بود. امروز پشیمانی اش بیشتر مرا می آزارد.

من تحقیر شدم نه در مقابل دیگران بلکه در مقابل خودم که حتی رازی آنچنان را هم برای خودم نگاه نداشتم.

بزرگی هر کس به اندازه حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

گوینده واژه های زیر هدفی دیگر از بیان آن داشته اما به طرزی شگفت با احساس من مطابقت دارد.

علی شریعتی می گوید:
"كلمه هایی كه همچون پاره های بودن آدمی اند …
اینان همواره در جستوجوی مخاطب خویش اند
اگر یافتند ، یافته می شوند و در صمیم وجدان او آرام می گیرند
و اگر مخاطب خویش را نیافتند ، نیستند
و اگر او را گم كردند ، روح را از درون به آتش می كشند
و دمادم حریق های وحشتناك عذاب بر می افروزند"

و اگر به خطا به غیر رسیدند تیری هستند که بر قلب می نشیند.

محکمه...