اول قدم

یکم . هر کس اندیشه ای دارد هر چند حقیر و کم وزن اما متعلق به اوست . این حق می تواند بی استفاده بماند و یا به طریقی مجال یابد تا از مجرایی از میان توده اعصاب و سلول های درهم تنیده مغز به بیرون تراوش کند تا اگر روزی حتی پس از مرگ نامی از من در اینترنت جستجو شد حداقل چند سطری از من هنوز باقی باشد تا نگویند بی اثر رفت.

دوم .نوشتن افکار متشتت و بی جهت در جایی که که شاید شخصی به صورت تصادف آن را بیابد عرصه ای نه چندان وسیع اما محترم ایجاد می کند تا آن افکار به سامان تر بیان شوند .

به امید اینکه این راه ادامه یابد

محکمه...